Η παλιά εκκλησία και το ερείπιο
Το κοίλο δόντι: η παλιά εκκλησία και ο πύργος της
Πώς η Kaiser Wilhelm Memorial Church του Βερολίνου χτίστηκε τη δεκαετία του 1890, βομβαρδίστηκε το 1943 και ξαναχτίστηκε γύρω από τον ερειπωμένο πύργο της μεταξύ 1959 και 1963.
Κρατήστε τη θέση σας για τη συναυλία ↗Γρήγορη απάντηση
Ο ερειπωμένος πύργος δίπλα στην εκκλησία με το μπλε γυαλί είναι ό,τι απέμεινε από την Kaiser Wilhelm Memorial Church που χτίστηκε τη δεκαετία του 1890. Μια αεροπορική επιδρομή το βράδυ της 22ας Νοεμβρίου 1943 τον κατέστρεψε, και μετά από μακρά συζήτηση ο Egon Eiermann διατήρησε τον πύργο ως μνημείο και έχτισε δίπλα του μια νέα εκκλησία, που εγκαινιάστηκε το 1961.
Ο πρώτος ναός
Η εκκλησία αποτελούσε μέρος ενός προγράμματος ανέγερσης προτεσταντικών ναών που ξεκίνησε ο Κάιζερ Βίλχελμ Β΄ και η Αυτοκράτειρα Αυγούστα Βικτωρία, και την ονόμασε προς τιμήν του παππού του, Βίλχελμ Α΄. Ο αρχιτέκτονας Φραντς Σβέχτεν κέρδισε τον διαγωνισμό σχεδιασμού με έναν μεγάλο νεορομανικού ρυθμού ναό, βασισμένο στον Καθεδρικό του Βόννης, με κεντρικό κλίτος χωρητικότητας άνω των 2.000 ατόμων. Ο θεμέλιος λίθος τέθηκε στις 22 Μαρτίου 1891, στα γενέθλια του Βίλχελμ Α΄.
Ένας ναός με ψηφιδωτά
Ο σχεδιασμός απαιτούσε μεγάλη ποσότητα ψηφιδωτών στους τοίχους, και η αίθουσα εισόδου στη βάση του πύργου διέθετε τα πιο πλούσια από αυτά. Η εκκλησία εγκαινιάστηκε την 1η Σεπτεμβρίου 1895, αν και η αίθουσα εισόδου ολοκληρώθηκε και καθαγιάστηκε μόλις το 1906. Η αίθουσα σχεδιάστηκε εξαρχής ως αίθουσα μνήμης για τον Wilhelm I, γεγονός που εξηγεί εν μέρει γιατί το όνομα του κτιρίου περιέχει τη λέξη μνημείο.
Η νύχτα της 22ας Νοεμβρίου 1943
Το βράδυ της 22ας Νοεμβρίου 1943, το Βερολίνο βομβαρδίστηκε πιο σφοδρά από ποτέ άλλοτε, και η εκκλησία υπέστη σοβαρές ζημιές και κατέστη άχρηστη. Η στέγη και οι θόλοι με τα ψηφιδωτά κατέρρευσαν, ενώ οι εξωτερικοί τοίχοι παρέμειναν σε διαφορετικά ύψη. Ο μεγάλος πύργος διασώθηκε με την κορυφή του να έχει αποκοπεί, και τα ψηφιδωτά και τα ανάγλυφα στην είσοδο στη βάση του διατηρήθηκαν σχετικά καλά. Το σπασμένο περίγραμμα χάρισε στον πύργο το παρατσούκλι του, der hohle Zahn, το κούφιο δόντι. Ο πύργος είχε ύψος 113 μέτρα και τώρα στέκει στα 71 μέτρα.
Τι να κάνετε με ένα ερείπιο
Το μέλλον του ερειπίου αποτέλεσε αντικείμενο διαμάχης από το 1947 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Οι ιδέες ποίκιλαν: από την ανοικοδόμηση της εκκλησίας στην αρχική της μορφή, έως τον συνδυασμό παλιού και νέου, ή μια σύγχρονη εκκλησία σε νέα τοποθεσία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, τελούνταν λειτουργίες και περιστασιακές συναυλίες στο καθαρισμένο ερείπιο, κάτω από τον ανοιχτό ουρανό. Οι αρχές του Δυτικού Βερολίνου ήθελαν ένα σύγχρονο σήμα για την πιο εμβληματική πλατεία της πόλης, ενώ η εκκλησία ήθελε να παραμείνει εκεί που βρισκόταν.
Ο διαγωνισμός του Eiermann
Το 1956 το εκκλησιαστικό ίδρυμα και η Γερουσία του Βερολίνου προκήρυξαν αρχιτεκτονικό διαγωνισμό. Νικητής αναδείχθηκε ο Egon Eiermann, του οποίου το πρώτο σχέδιο προέβλεπε την κατεδάφιση του πύργου και την ανέγερση ενός εντελώς νέου κτίσματος. Το κοινό αντέδρασε έντονα, χαρακτηρίζοντας τον ερειπωμένο πύργο ως την καρδιά του Βερολίνου. Έτσι, ο Eiermann αναθεώρησε τον σχεδιασμό του, διατηρώντας τον πύργο, κατεδαφίζοντας το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης παλαιάς δομής και τοποθετώντας γύρω του τέσσερα νέα κτίρια: την εκκλησία, ένα καμπαναριό, ένα παρεκκλήσι και ένα προθάλαμο.
Ο πύργος σήμερα
Η αίθουσα εισόδου του πύργου άνοιξε ξανά για τους επισκέπτες το 1987 ως αίθουσα μνήμης, με έκθεση για την ιστορία της εκκλησίας και τη σημασία της ως προειδοποίηση και κάλεσμα για ειρήνη. Εκεί, οι επισκέπτες συναντούν ψηφιδωτά από την πρώτη εκκλησία, ένα κατεστραμμένο άγαλμα του Χριστού από το παλιό τέμπλο, τον Σταυρό των Καρφιών από το Κόβεντρι και έναν εικονοσταυρό από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο σταυρός από το Κόβεντρι είναι σύμβολο συμφιλίωσης, φτιαγμένος από καρφιά από τα δοκάρια της στέγης του Καθεδρικού Ναού του Κόβεντρι.
Τι είναι ανοιχτό τώρα
Η ιστοσελίδα της ίδιας της εκκλησίας αναφέρει ότι η αίθουσα μνημείου πρόκειται να κλείσει για εργασίες ανακαίνισης και περιγράφει ένα πρόγραμμα εργασιών σε ολόκληρο το συγκρότημα. Δηλώνει ότι οι λειτουργίες, οι συναυλίες, οι εκδηλώσεις και οι ξεναγήσεις συνεχίζονται. Για μια επίσκεψη σε συναυλία, το πρακτικό σημείο είναι απλό: η νέα εκκλησία, όπου πραγματοποιείται η συναυλία, είναι ξεχωριστή από τον πύργο, οπότε μια κλειστή αίθουσα δεν ακυρώνει τη βραδιά σας. Ελέγξτε τη σελίδα επισκέψεων της εκκλησίας για το τι μπορείτε να δείτε την ημέρα, και αντιμετωπίστε τον πύργο ως ημερήσια επίσκεψη και τη συναυλία ως βραδινή. Ιδωμένα μαζί, τα δύο δείχνουν πώς η εκκλησία θυμάται τη δική της ιστορία και εξακολουθεί να χρησιμοποιεί το νέο κτίριο για μουσική.
Πηγές